Wat is een free float-aandeel?

Een free float-aandeel is een aandeel dat vrij verhandelbaar is op de aandelenmarkt en niet in vaste handen is van bijvoorbeeld oprichtende families, promotors of grote, strategische aandeelhouders. Deze aandelen zijn beschikbaar voor publiekelijke handel en kunnen door het brede publiek gekocht en verkocht worden. De free float, ook wel bekend als Streubesitz, kan zowel het aantal als het percentage van de totale uitstaande aandelen van een onderneming omvatten dat vrij circuleert op de beurs.

De free float van een bedrijf is een belangrijke indicator voor de liquiditeit van een aandeel op de beurs. Een hoge free float betekent dat er veel aandelen beschikbaar zijn voor handel, wat doorgaans leidt tot een hogere liquiditeit. Dit maakt het makkelijker voor beleggers om aandelen te kopen of verkopen zonder de prijs significant te beïnvloeden. Omgekeerd kan een lage free float de prijsvolatiliteit vergroten, omdat relatief kleine koop- of verkooporders een grotere impact kunnen hebben op de koers. Beleggers en indexaanbieders kijken vaak naar de free float om de werkelijke beschikbaarheid van aandelen op de markt te beoordelen.

Om de free float te bepalen, worden bepaalde categorieën aandelen uitgesloten van het totaal aantal uitstaande aandelen. Dit zijn aandelen die niet bedoeld zijn voor actieve handel op de openbare markt. De belangrijkste uitsluitingen zijn:

• Aandelen in handen van oprichters en hun families: Dit zijn belangen die vaak worden aangehouden om controle te behouden over het bedrijf, zoals expliciet genoemd in de definitie van free float.
• Aandelen in bezit van promotors: Dit zijn entiteiten of individuen die een bedrijf hebben opgericht of geholpen hebben bij de beursgang, en die hun belang voor de lange termijn aanhouden.
• Strategische belangen van grote aandeelhouders: Dit omvat aandelen die in handen zijn van grote aandeelhouders met een langetermijnvisie of strategisch doel, en die niet actief op de markt worden verhandeld.

Een veelvoorkomende misvatting is dat alle uitstaande aandelen van een bedrijf automatisch deel uitmaken van de free float. In werkelijkheid is de free float specifiek gedefinieerd als het deel dat vrij beschikbaar is voor publiekelijke handel, exclusief de aandelen die in vaste handen zijn van bijvoorbeeld oprichtersfamilies of strategische aandeelhouders. Het onderscheid is cruciaal voor het bepalen van de werkelijke liquiditeit en verhandelbaarheid van een aandeel op de beurs.

Stel: een bedrijf heeft 100 miljoen uitstaande aandelen. Hiervan zijn 30 miljoen aandelen in handen van de oprichtersfamilie en 20 miljoen aandelen in bezit van een strategische investeerder. De overige 50 miljoen aandelen zijn vrij verhandelbaar op de beurs. In dit geval is de free float van het bedrijf 50 miljoen aandelen, wat neerkomt op 50% van het totale aantal uitstaande aandelen. Dit percentage geeft aan welk deel van de onderneming daadwerkelijk beschikbaar is voor handel door het publiek.

De impact van de free float kan duidelijk worden gemaakt door twee scenario's te vergelijken: