Wat is een stopprijs?

Een stopprijs is een vooraf bepaald prijsniveau in de beleggingswereld dat dient om een handelsorder te activeren. Wanneer de koers van een effect dit ingestelde prijsniveau bereikt, wordt de order 'getriggerd' en vervolgens naar de beurs gestuurd voor uitvoering. Het bereiken van een stopprijs resulteert in het versturen van een order naar de plaats van uitvoering, een proces dat ook wel het 'triggeren' van een order wordt genoemd.

Het primaire doel van een stopprijs is het beheren van risico's en het beschermen van winsten. Beleggers gebruiken stopprijzen om potentiële verliezen op een positie te beperken, of om winsten veilig te stellen door een verkooporder te plaatsen zodra een bepaalde prijsdaling optreedt. Er zijn twee veelvoorkomende typen orders die gebruikmaken van een stopprijs:

• Stop-market order (STP): Dit type order vereist de opgave van één stopprijs. Zodra de marktkoers de ingestelde stopprijs bereikt of overschrijdt, wordt de stop-market order geactiveerd en onmiddellijk als een marktorder uitgevoerd. Dit betekent dat de order tegen de best beschikbare prijs op dat moment wordt gevuld. Het voordeel is een hoge uitvoeringskans, maar de uiteindelijke uitvoeringsprijs kan afwijken van de stopprijs, vooral in volatiele markten.
• Stop-limit order: Dit type order combineert een stopprijs met een limietprijs. Wanneer de stopprijs wordt bereikt, wordt de order geactiveerd als een limietorder tegen de opgegeven limietprijs of beter. Dit biedt meer controle over de uitvoeringsprijs, maar het risico bestaat dat de order niet volledig wordt uitgevoerd als de markt snel door de limietprijs heen beweegt zonder deze aan te raken.

Een veelvoorkomende misvatting is dat een stopprijs een gegarandeerde uitvoeringsprijs is. Voor een stop-market order is dit niet het geval; de order wordt uitgevoerd tegen de dan geldende marktprijs, die lager kan zijn dan de stopprijs (bekend als 'slippage'). Voor een stop-limit order is de prijs weliswaar begrensd, maar de uitvoering is niet gegarandeerd. De combinatie van stopprijs en limietprijs in een stop-limit order kan ertoe leiden dat beleggers geen posities verlaten bij sterk dalende prijzen, of geen posities innemen bij sterk stijgende prijzen.

Rekenvoorbeeld: Het instellen van een stop-limit order

Stel, je bezit aandelen die momenteel €15,00 waard zijn. Je wilt je potentiële verlies beperken en stelt een stop-limit order in. Je kiest een stopprijs van €13,50 en een limietprijs van €12,00. Dit betekent het volgende:

1. Zodra de koers van het aandeel daalt tot €13,50, wordt je verkooporder geactiveerd.
2. De geactiveerde order wordt nu een limietorder om je aandelen te verkopen voor minimaal €12,00.
3. Als de koers na het triggeren verder daalt en direct onder de €12,00 zakt zonder de €12,00 aan te raken, wordt je order niet uitgevoerd.

Om de kans op uitvoering van een stop-limit order te vergroten, wordt vaak aanbevolen om de limietprijs voor verkooporders iets lager in te stellen dan de stopprijs. Dit creëert een marge waarbinnen de order nog steeds kan worden uitgevoerd. Bijvoorbeeld, een stopprijs van €13,50 en een limietprijs van €13,40. Voor inkooporders geldt het omgekeerde: de limietprijs iets hoger dan de stopprijs.