Hoe werkt een ADR-aandeel?

Een ADR-aandeel, oftewel American Depositary Receipt, is een onderhandelbaar certificaat in Amerikaanse dollars dat eigendom vertegenwoordigt van aandelen in een niet-Amerikaanse onderneming. Deze certificaten zijn specifiek ontworpen om de koop, het bezit en de verkoop van buitenlandse effecten door Amerikaanse beleggers te vergemakkelijken, zonder dat zij direct de buitenlandse aandelen hoeven te bezitten.

Een American Depositary Receipt (ADR) is een financieel instrument dat Amerikaanse beleggers in staat stelt om te investeren in aandelen van buitenlandse bedrijven zonder deze direct op een buitenlandse beurs te hoeven kopen. Het is een in Amerikaanse dollars gedenomineerd certificaat dat eigendom van aandelen in een niet-Amerikaanse onderneming vertegenwoordigt. De ADR zelf is geen direct aandeel, maar een bewijs van eigendomsbelang in een onderliggende beveiliging of een pool van beveiligingen die gedeponeerd zijn bij een bank.

Deze constructie werkt als volgt: een buitenlands bedrijf dat toegang wil tot de Amerikaanse kapitaalmarkt, deponeert een aantal van zijn gewone aandelen bij een depotbank in het land van herkomst. Vervolgens geeft een Amerikaanse bank (de depositary bank) ADR's uit die deze gedeponeerde aandelen vertegenwoordigen. Deze ADR's worden vervolgens verhandeld op Amerikaanse beurzen, zoals de New York Stock Exchange (NYSE) of NASDAQ, of over-the-counter (OTC).

De verhouding tussen een ADR en de onderliggende gewone aandelen kan variëren. Een ADR kan één aandeel vertegenwoordigen (een 1:1 ratio), maar het is ook mogelijk dat één ADR meerdere aandelen vertegenwoordigt (bijvoorbeeld 1:2 of 1:10), of dat meerdere ADR's samen één aandeel vertegenwoordigen (bijvoorbeeld 2:1). Deze verhouding is afhankelijk van de prijs per aandeel van het buitenlandse bedrijf en de gewenste prijs van de ADR, om deze aantrekkelijk te maken voor Amerikaanse beleggers.

Als houder van een ADR heeft u rechten die gelijk zijn aan die van aandeelhouders op de thuismarkt. Dit omvat onder andere het recht op dividenden, winstdelingen en stemrecht op aandeelhoudersvergaderingen. De depositary bank int de dividenden in de lokale valuta en converteert deze naar Amerikaanse dollars voordat ze aan de ADR-houders worden uitgekeerd.

Aan het bezit van ADR's kunnen kosten verbonden zijn. Houders van ADR's kunnen een ADR-vergoeding betalen, die doorgaans tussen 0,01 en 0,03 USD per aandeel bedraagt. Deze vergoeding wordt meestal ingehouden op dividenduitkeringen of als een aparte jaarlijkse vergoeding in rekening gebracht.

Om de variatie in ADR-ratio's te illustreren, bekijken we enkele scenario's:

• Scenario 1: 1:1 ratio Stel dat een ADR een 1:1 verhouding heeft. Dit betekent dat één ADR exact één aandeel van de buitenlandse onderneming vertegenwoordigt. Als het onderliggende aandeel €50 waard is, zal de ADR ook rond de $50 (na conversie) noteren.
• Scenario 2: 1:10 ratio Bij een 1:10 ratio vertegenwoordigt één ADR tien aandelen van de buitenlandse onderneming. Als een aandeel €5 waard is, dan vertegenwoordigt één ADR een waarde van €50. Dit maakt de ADR aantrekkelijker voor beleggers die liever een hoger geprijsd effect verhandelen.
• Scenario 3: 2:1 ratio (Heineken Holding N.V.) Voor het ADR-programma van Heineken Holding N.V. geldt een ratio van 2:1. Dit betekent dat twee ADR's samen één gewoon aandeel van Heineken Holding N.V. vertegenwoordigen. Als één gewoon aandeel €90 waard is, dan is één Heineken ADR circa $45 (na conversie) waard.