Aan wie verkoop je als je aandelen verkoopt?
Aan wie verkoop je als je aandelen verkoopt?
Als je aandelen verkoopt op de beurs, verkoop je deze niet direct aan één specifieke persoon of entiteit, maar via een geautomatiseerd handelssysteem aan een anonieme koper. Jouw verkooporder wordt gematcht met een kooporder van een andere belegger, die zowel een particuliere investeerder, een institutionele belegger als een market maker kan zijn.
Wanneer je aandelen verkoopt via een effectenbeurs zoals de New York Stock Exchange (NYSE) of vergelijkbare beurzen, vindt de transactie plaats in een georganiseerde en anonieme omgeving. Je verkoopt niet rechtstreeks aan een individu dat je kent, maar aan een onbekende tegenpartij wiens kooporder overeenkomt met jouw verkooporder. Dit proces wordt gefaciliteerd door je broker en de beurs zelf.
De kopers van jouw aandelen kunnen verschillende partijen zijn:
- Andere particuliere beleggers: Dit zijn individuen die, net als jij, via een broker aandelen kopen.
- Institutionele beleggers: Grote partijen zoals pensioenfondsen, beleggingsfondsen, verzekeringsmaatschappijen en hedgefondsen die grote hoeveelheden aandelen verhandelen.
- Market makers: Dit zijn gespecialiseerde financiële instellingen die continu koop- en verkoopprijzen afgeven voor aandelen. Zij zorgen voor liquiditeit in de markt door aandelen te kopen wanneer er geen directe koper is en te verkopen wanneer er geen directe verkoper is. Zij handelen voor eigen rekening en risico en verdienen aan het verschil tussen de bied- en laatprijs. De verkoop van aandelen kan plaatsvinden via marktmakers buiten de beurs, of via transacties 'at the market' zoals gedefinieerd onder Rule 415 van de Securities Act van 1933 in de Verenigde Staten.
Het proces van aandelenverkoop op de beurs is sterk gereguleerd. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld, kunnen verkopen van gewone aandelen door een onderneming onder een Equity Distribution Agreement plaatsvinden via diverse verkoopmethoden met marktconforme of onderhandelde prijzen, conform Rule 415 onder de Securities Act van 1933. Dit omvat onderhandelde transacties of transacties 'at the market' via beurzen zoals de NYSE of vergelijkbare effectenbeurzen.
De tegenpartij bij de verkoop van aandelen hangt sterk af van het type bedrijf en de manier waarop de aandelen worden verhandeld. Er is een duidelijk verschil tussen de verkoop van aandelen van een beursgenoteerd bedrijf en die van een niet-beursgenoteerd bedrijf:
| Type Aandelenverkoop | Tegenpartij(en) | Kenmerken |
|---|---|---|
| Beursgenoteerde aandelen | Andere beleggers (particulier, institutioneel), market makers | Transacties vinden plaats via een effectenbeurs (bijvoorbeeld de NYSE) of via marktmakers. De koper is anoniem en de prijs wordt bepaald door vraag en aanbod in de markt. Dit kan ook via directe verkoop op effectenbeurzen plaatsvinden. |
| Aandelen in KMO's en familiebedrijven | Bestaande aandeelhouders, derde partijen | Verkoop vindt meestal plaats buiten de beurs. De vertrekkende aandeelhouder verkoopt direct aan een andere aandeelhouder die zijn belang wil vergroten, of aan een externe partij. Dit is een onderhandelde transactie. |
| Aandelen van gedeliste bedrijven | Derde partijen, over-the-counter (OTC) markt | Na een delisting kunnen aandelen niet meer via de reguliere beurs worden verhandeld. Verkoop gebeurt dan vaak buiten de beurs, bijvoorbeeld via de over-the-counter markt, na een zorgvuldige analyse van de situatie. |
Een veelvoorkomende misvatting is dat je bij het verkopen van aandelen direct contact hebt met de koper, of dat je de aandelen terugverkoopt aan het bedrijf zelf. In werkelijkheid is de beurs een intermediair die zorgt voor een efficiënte matching van orders, zonder dat de verkoper en koper direct met elkaar in contact komen. De meeste transacties op de beurs zijn tussen beleggers onderling, niet met het uitgevende bedrijf, tenzij het bedrijf zelf een aandeleninkoopprogramma heeft.