Wat is GAMMA bij opties?

Gamma bij opties is een maatstaf die de verandering van de delta van een optie aangeeft wanneer de koers van de onderliggende waarde beweegt. Het bepaalt dus hoe snel de delta van een optie verandert in reactie op een prijswijziging van de onderliggende activa. Gamma meet de versnelling van de delta en is een cruciale factor voor optiehandelaren die de gevoeligheid van hun optieposities willen begrijpen en beheren.

De delta van een optie geeft aan hoeveel de waarde van de optie naar verwachting verandert bij een koersbeweging van de onderliggende waarde. Gamma gaat een stap verder door te meten hoe deze delta zelf wijzigt. Als een optie bijvoorbeeld een delta van 0,50 en een gamma van 0,10 heeft, betekent dit dat wanneer de onderliggende waarde met €1 stijgt, de delta van de optie met 0,10 toeneemt naar 0,60. Dit toont de niet-lineaire relatie tussen de prijs van de onderliggende waarde en de optieprijs.

De waarde van gamma is niet constant en varieert afhankelijk van verschillende factoren:

• At-the-money (ATM): De gammawaarde is het hoogst wanneer een optie 'at-the-money' is. Dit betekent dat de uitoefenprijs van de optie zeer dicht bij de huidige koers van de onderliggende waarde ligt. In deze situatie reageert de delta van de optie het meest gevoelig op koersbewegingen.
• Tijd tot expiratie: Naarmate de expiratiedatum van een optie nadert, neemt de gamma over het algemeen toe, vooral wanneer de optie at-the-money is. Dit komt doordat de delta van de optie dan sneller en extremer reageert op kleine koersveranderingen van de onderliggende waarde, omdat er minder tijd is voor herstel of verdere beweging.

Voor handelaren die opties kopen, is gamma een belangrijke overweging. Een hoge gamma betekent dat de delta van de optie snel kan veranderen, wat zowel kansen als risico's met zich meebrengt. Dit is met name relevant voor opties met meer dan één dag voor de afloopdatum, aangezien de invloed van gamma dan nog significant kan zijn. Handelaren gebruiken gamma om de dynamiek van hun optieposities te beoordelen en om hun risicoblootstelling te beheren, bijvoorbeeld door hun delta-hedge aan te passen wanneer de onderliggende waarde beweegt.